Μίλα μου

«Πες μου λοιπόν, είσαι ευτυχισμένος;»  Στεκόταν μπροστά του και κοιτούσε επίμονα, σαν λαγωνικό που έχει σημαδέψει το θήραμά του και είναι έτοιμο να ορμήσει.  «Σου έχω κάνει μια ερώτηση, δεν θα πεις κάτι;»  Καμία απάντηση. Είχε αρχίσει να χάνει την υπομονή του. Έδειχνε ενδιαφέρον, ήθελε να μάθει, έστω και με αυτόν τον τρόπο.  Έψαχνε απλά …

Η αποδοχή της υπομονής

Είναι η υπομονή, αρετή; Εκπαιδεύεσαι κάπου για να μάθεις τη συγκεκριμένη ικανότητα; Όλοι ξέρουμε ότι ο άνθρωπος, από τη φύση του, είναι κοινωνικό ον, από την άλλη όμως όλοι αποφεύγουμε να παραδεχτούμε άλλο ένα φυσικό του γνώρισμα, την απληστία. «Κάλλιο αργά παρά ποτέ» ή «το γοργόν και χάριν έχει»; Τι βολεύει περισσότερο; Κοιτάξτε τριγύρω σας …

Ξανά εδώ

Πόσες νέες αρχές μπορεί να κάνει κάποιος στη ζωή του; Πόσες φορές μπορείς να διορθώσεις καταστάσεις που, μάλλον, έπραξες λάθος έχοντας την πεποίθηση ότι έκανες το σωστό; Εκείνη τη στιγμή, πώς ξέρεις ότι επιλέγεις το σωστό ή το λάθος; Χωρίς το ένα θα γνωρίζαμε το άλλο; Όλα είναι θέμα απλά μιας στιγμής και τη συγκεκριμένη …